Last Stop: JAPAN
Naszą podróż kończymy przystankiem w Japonii.
We’re ending our journey with a visit to Japan.
Doświadczyliśmy nie tylko Kraju Kwitnącej Wiśni 5 zmysłami. Słuchem, smakiem, węchem, dotykiem i wzrokiem poznaliśmy wiele krajów podczas wirtualnej podróży dookoła świata.
We didn’t just experience the Land of the Rising Sun with our five senses. Through hearing, taste, smell, touch, and sight, we explored many countries during our virtual trip around the world.
Akcję rejestracji potencjalnych Dawców szpiku promowaliśmy tańcem – baletem. Na zakończenie naszej „podróży” przeczytajcie krótką informację o historii baletu w Japonii.
We promoted the campaign to register potential bone marrow donors through dance—specifically, ballet. To wrap up our „journey,” read this brief overview of the history of ballet in Japan.
Krótka historia baletu w Japonii
Historia tańca klasycznego – baletu zachodniego jest w Japonii relatywnie krótka, ponieważ praktycznie dziedzina ta rozwija się dopiero po zakończeniu II Wojny Światowej. W 1911 roku został założony Japoński Teatr Cesarski (Teikoku-Gekijyō), którego repertuar jako pierwszy w kraju zawierał zachodnią sztukę (operę, muzykę klasyczną i balet). Przyjmuje się, że początki baletu datowane są na rok przybycia włoskiego baletmistrza z Anglii – Giovanni Vittorio Rosiego, który w 1912 roku został zatrudniony przez dyrekcję tego teatru. Nauczał baletu klasycznego oraz zachodnich technik operowych. Kolejną prekursorką stała się Anna Pawłowa (światowej sławy primabalerina), która w 1922 podczas swojej wizyty w Japonii prowadziła działalność pedagogiczną. Dzięki niej balet klasyczny zyskał dużo silniejszą pozycję. Pierwsze realizacje baletu zachodniego miały miejsce w 1941. Były to dwa spektakle ucznia
Pawłowej — Azumy Yusaku (Sylfida oraz Popołudnie fauna).
Po II Wojnie światowej Komaki Masahide (na czele zespołu Komaki Barē) miał dalszy wpływ na rozwój baletu w Japonii. Jednak to przyjazd ówczesnych ikon baletu sowieckiego był niesamowicie ważnym etapem kształtowania się tej techniki tańca. Przy współpracy z Sowieckim Ministerstwem Kultury otworzono pierwszą szkołę baletową. W 1959
do kraju Wschodzącego Słońca wysłano Sulamith Messerer i Alekseia Varlamova, by propagowali rosyjską szkołę nauczania baletowego. Niestety pomimo ogromnego sukcesu, Szkołę Baletową im. Piotra Czajkowskiego zamknięto po 5 latach działalności. Na szczęście najwybitniejsi uczniowie dołączyli do grupy nazwanej The Tokyo Ballet, kierowanej przez Tadatsukiego Sasakiego. Obecnie The Tokyo Ballet Company jest jednym z najlepszych zespołów baletowych świata. Natomiast do The Bolshoi Ballet Academy (skąd przybyli baletmistrzowie rosyjscy) po dziś dzień zapraszani są wybitni uczniowie z Japonii.
Warto pamiętać, że w czasach przedwojennych, by oglądać czy uczyć się baletu w Japonii trzeba było należeć do arystokracji lub wyższej klasy społecznej. Dopiero z biegiem czasu przyjemność zaznajomienia się z tą techniką stała się dostępna dla większości obywateli. Z roku na rok takie zajęcia stawały się coraz to bardziej popularne. Obecnie wszyscy mogą uczyć się baletu, a popyt jest bardzo duży. Ze względu na odmienną strukturę nauki, ścieżki kariery są dużo bardziej zawiłe, a droga do wymarzonego celu wymaga jeszcze większej determinacji i poświęceń.
